[Sherlock fic]: Tell me why

posted on 02 Feb 2014 19:08 by nuyai59 in fanfiction directory Fiction, Cartoon, Entertainment

Title: “Tell me why?”

Fandom: Sherlock Holmes bbc

Pairing: Nope or Sherlock/John (ไม่แน่ใจว่ามันคือคู่ไหม ถถถถ)

Rating: PG

Word count:  ~824

 

Summary:  ฟิคเรื่องนี้ดัดแปลงมาจากคลิปก่อนที่เราแปะในฟิคเก่าของเราค่ะ #เหตุเกิดเพราะคลิปล้วนๆ #โทษคลิป #โอโนว

 

A/N: ฟิคเรื่องนี้เกิดขึ้นเพราะจินตนาการของผู้เขียนล้วนๆ หาได้เกี่ยวข้องกับซีรี่ย์เรื่องนี้ไม่ ไม่ได้ตั้งใจจะทำให้เสื่อมเสียหรือกระทบต่อซีรีย์เรื่องนี้รวมถึงตัวนักแสดงเองก็ตามที ขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วย

.

.

.

            ทำไม.....ถึงเป็นแบบนี้.....

           

            คลิปและรูปวาดแฟนอาร์ตในอินเตอร์เน็ตพวกนี้มันอะไรกัน.....

 

            ต้องให้เขาบอกกี่ครั้งกัน.....

 

 

            ว่าเขาไม่ใช่แฟนของเชอร์ล็อก!!!!! (โว้ย!)

 

 

            จอห์น เอช วัตสัน แทบจะปาแล็ปท็อปของตนทิ้ง (ถ้าไม่ติดว่ามันแพง และเจ้าตัวไม่อยากเสียเงินซื้อใหม่) แต่ก็นะ  เขาไม่ใช่คนโง่ขนาดที่ว่าจะยอมเสียเงินเพราะเรื่องไม่เป็นเรื่องแบบนี้ ถึงแม้ว่าเขาจะรู้สึกโกรธจนหน้าดำหน้าแดงก็ตาม

            และนี่เป็นครั้งแรกที่ทำให้จอห์นรู้สึกกลัวผู้หญิงขึ้นมา โดยเฉพาะเด็กสาวๆผู้มีจินตนาการอันสูงส่งน่ะนะ

 

            พลังแห่งจินตนาการของผู้หญิงสมัยนี้ลบหลู่ไม่ได้เลยสินะ.....

 

            เรื่องทั้งหมดมันเริ่มขึ้น......ในตอนเช้าที่แสนจะน่าเบื่อของจอห์น เอช วัตสัน......

 

            คุณฟังไม่ผิดหรอก ที่เขาพูดว่าน่าเบื่อ เพราะวันนี้เป็นวันที่น่าเบื่อสำหรับจอห์นจริงๆ

 

            คุณอาจจะสงสัยว่านี่จอห์นสลับร่างกับเชอร์ล็อกหรือเปล่า?

            .

            .

            เสียใจด้วยที่คำตอบคือ ไม่.....

 

 

            เพราะความจริงแล้วเรื่องมันมีอยู่ว่า.....

 

            “จอห์น ฉันต้องไปทำงานให้ไมครอฟต์นะ คงจะไม่กลับสักอาทิตย์ ฝากดูแลห้องกับของของฉันด้วยล่ะ อ้อ ฝากบอกมิสฮัดสันด้วย โชคดีจอห์น!”

            เชอร์ล็อกพูดรัวเร็วก่อนจะวิ่งปรู้ดออกจากห้องพัก 221 ถนนเบเกอร์สตรีท ออกไปทันที

 

            “.......เอิ่ม.......”

            และจอห์นยังไม่ทันจะได้เอ่ยลาด้วยซ้ำ

 

            ใช่ นี่แหละคือจุดเริ่มต้น และจอห์นก็อยู่คนเดียวมาได้ 3 วันแล้ว.....

           

            จริงอยู่ที่ตอนแรกเขาก็รู้สึกยินดี แต่พอผ่านมา 2 วัน จอห์นก็ต้องแอบยอมรับกับตัวเองเงียบๆว่า.....

           

            ใช่เขาเหงา.....เหงามากๆและก็เบื่อด้วย

 

            บางทีจอห์นก็คิดว่าเขาคงจะเป็นโรคที่ขาดอะดรีนาลีนไม่ได้แบบที่เชอร์ล็อกเคยบอกจริงๆ

           

            เพราะฉะนั้น ด้วยความสิ้นคิด จอห์นเปิดแล็ปท็อปของตัวเอง เข้าเว็บกูเกิ้ล และลองเสิร์ชหาคดีเก่าๆของเชอร์ล็อกที่บรรดาแฟนคลับของเจ้าตัวน่าจะลงเอาไว้บ้าง

            แต่สิ่งที่เขาเจอน่ะหรือ.....คือนี่

 

            1.พระเจ้า จอห์นกับเชอร์ล็อกต้องเป็นคู่ที่น่ารักที่สุดในพิภพนี้เลย

            (รูป.....)

 

            2.ดูนี่สิพวก ดูสิว่าฉันวาดอะไรมาฝากไซส์ของจอห์นคือเหมาะกับเชอร์ล็อกมากๆ!

            (รูปแฟนอารต์ที่เชอร์ล็อกก้มลงมาจูบจอห์น)

 

            3.เห้! นี่ ดูนี่ ของฉันน่ะภาพติดเรทเลยนะ!!!!

            (……………..)

 

            และอีกบลาๆที่ปรากฏขึ้นมาบนหน้าแรกของการค้นหาอย่างไม่ได้นัดหมาย และเชื่อเถอะ....

 

            ว่าจอห์นแทบจะพับแล็ปท็อปลงไม่ทัน!!!!

 

            พระเจ้า.....ไม่ต้องบอกเขาก็รู้ว่าหน้าตัวเองในตอนนั้นมันแดงแค่ไหน!!!!

 

            และเขาไม่ได้หน้าแดงเพราะว่าอะไรหรอกนะ เขาหน้าแดงเพราะโกรธต่างหาก ใช่....เพราะโกรธแน่ๆ!

 

            ไม่ได้หน้าแดงเพราะอายซักหน่อย!(โว้ย!)

 

           

            จอห์น เอช วัตสัน ขอปฏิญาณตอนนี้เลยว่า

 

            เขาจะไม่ขอยุ่งเกี่ยวกับแฟนเกิร์ลอีก เด็ดขาด!!!!

 

 

 

           

            พอกันที! พอกันที! เบื่อก็เบื่อสิ! ยังไงก็ดีกว่าเปิดคอมแล้วเจอภาพพวกนั้นละกัน!!!!

 

            คิดได้ดังนั้นจอห์นก็ล้มตัวลงนอนบนโซฟาตัวยาวที่เป็นตัวโปรดของเชอร์ล็อกทันที

 

            ตาชักหรี่ๆแฮะ......สงสัยจะใช้สายตามากเกินไป....

 

            นอนบนโซฟาแบบนี้มันไม่ดีเอาซะเลยนะ.....

 

            แถมนี่มันก็ยังเป็น....โซฟาของเชอร์ล็อกด้วย

 

            มีแต่กลิ่นของเชอร์ล็อกอยู่เต็มไปหมดเลยแฮะ.....

 

            ป่านนี้.....เชอร์ล็อกจะทำอะไรอยู่นะ.....จะนอนหรือยังล่ะ.....

 

            “เชอร์ล็อก....ฉัน.......เหงานะ”

 

            อา ง่วงจัง......ขอนอนที่โซฟานายหน่อยนะ เชอร์ล็อก

 

 

 

 

01.13

            แอ้ด~

 

            ร่างสูงในชุดเสื้อคลุมสีดำตัวใหญ่เดินย่องเข้ามาในห้องนอนที่ร่างเล็กนอนอยู่ช้าๆ

 

            “จอห์น ฉันกลับมาแล้ว.....คิดถึงฉันไหม หืม”

 

            อีกฝ่ายก้มลงให้อยู่ในแนวระดับกับร่างเล็กก่อนที่จะลูบหัวทุยๆของอีกฝ่ายอย่างแผ่วเบา

 

            “ทำไมมานอนตรงนี้ล่ะหืม มันนอนไม่สบายไม่ใช่เหรอ นายเตือนฉันเองนะ”

 

            เชอร์ล็อกยิ้มขำๆก่อนจะค่อยๆช้อนตัวอีกฝ่ายขึ้นมาไว้ในวงแขนอย่างเบามือและพาไปห้องนอน เท้าเรียวถีบประตูออกช้าๆ ก่อนจะค่อยๆวางร่างสันทัดของคุณหมอลงบนเตียงอย่างเบามือ และไม่ลืมที่จะห่มผ้าห่มให้

 

            “ฝันดีนะจอห์น”

 

            เชอร์ล็อกกระซิบข้างหูอีกฝ่ายเบาๆก่อนจะค่อยๆเดินออกมาโดยไม่ลืมที่จะปิดประตูห้องนอนให้

 

……………………………………………………………………………………………………………………………………………

END OR TBC ถถถถถถถ

            [แถมซักนิดส์นะ] 

 

            “เห.....จอห์นไม่ได้ปิดแล็ปท็อปเนี่ยนะ?”

           

            เชอร์ล็อกเพิ่งจะสังเกตว่าไฟของแล็ปท็อปของจอห์นยังกระพริบอยู่

 

            “เขียนบลอ็กอะไรอยู่รึเปล่า? ขอเปิดดูหน่อยนะ หึ.....”

......................................................................................................................

END จบเหอะ

            ป.ล. ใครเดาได้บ้างว่าถ้าเชอร์ล็อกเปิดแล็ปท็อปของจอห์นจะเจออะไร!!!!!! T^T

            #จอห์นจ๋าบีไพน์ขอโต้ดดดดดดดดด #กอดจอห์นในฝันรัวๆ

            ขอบคุณที่อ่านจนจบแบบไม่ปิดหนีไปไหนนะคะ ปลื้มมาก แง้วๆ #อัลไลของอีนี่

            เจอกันฟิคหน้าค่ะ #ถ้ามีอีก

            ป.ล.ล. ใครยังดูSherlock BBC ไม่จบซักซีซั่นบ้างยกมือขึ้นซิ!! #บีไพน์ยกด้วยคน

            #แต่งมาเพราะเพิ่งดูซีซั่นสามพาร์ทแรกจบล้วนๆค่ะ #ซีซั่นหนึ่งเราก็ยังดูถึงแค่สตัดดี้อินพิ้งค์ ถถถถ

 

บีไพน์สายสมร

 

Comment

Comment:

Tweet

@pokemonnoon เราแต่งลงที่อีกบล็อกนะ เป็นเรื่องอีกแนวนึงของคู่นี้นะจ้ะ สนใจก็ตามไปปอ่านได้ค่ะ bepine.wordpress.com ค่ะ

#2 By Nuyai on 2014-03-31 07:32

ดหกดหกฟหดหกหก นอนตายอย่างสงบ คือจอห์นน่ารักไป๋!! เชอล็อกก็แบบ อุ้มจอห์น อุ้มจอห์นนน ฟหดหกดหกหกดหกด น่ารักจริงงง TBCเถอะ5555

#1 By k-myst on 2014-03-12 16:39